André Greipel blikt terug op acht succesvolle jaren bij Lotto Soudal

10/10/2018

Sinds 2011 is André Greipel de man die voor het gros van de overwinningen van de Lotto-ploeg zorgt. Een team waarmee hij uitgroeide tot één van ‘s werelds beste sprinters door maar liefst 95 UCI-overwinningen te boeken op acht jaar tijd. Mogelijks komt daar zondag nog eentje bij met Parijs – Tours, zijn laatste koers in het Lotto Soudal-shirt. 

Samen met André Greipel blikt Lotto Soudal terug op een periode, die zoals bij elke topsporter gekenmerkt wordt door ups en downs, maar vooral op een tijd met ontelbare hoogtepunten. André Greipel belicht daarom zijn acht mooiste en meest memorabele momenten uit zijn carrière bij de ploeg en vertelt hoe hij die beleefd heeft:

1. Rit 4 in de Ronde van Algarve, 19/02/2011 (Albufeira - Tavira)

"Ik vond het heel belangrijk om het seizoen goed te starten bij mijn nieuwe ploeg en ik hoopte om zo snel mogelijk met winst aan te knopen. Philippe Gilbert reed toen ook in de ploeg en had al een etappe gewonnen, dus op collectief vlak was de druk al een beetje van de ketel. Tijdens de vierde rit in de Ronde van Algarve in februari werd ik perfect gegidst en gepositioneerd door onder meer Roelandts en Sieberg. Dat was een perfecte lead-out, waardoor ik Michael Matthews kon kloppen en mijn eerste zege met de ploeg pakte!”

2. Drie ritwinsten in de Tour de France 2012

"In 2012 won ik drie etappes in de Tour de France: de vierde naar Rouen, de vijfde naar Saint-Quentin en de dertiende naar Cap d’Agde. De vijfde etappe naar Saint-Quentin was uiteindelijk een van mijn twee mooiste overwinningen uit mijn carrière bij Lotto Soudal. Er was een grote val was geweest in de finale – op drie à vier kilometer van de meet, waardoor ik opgehouden werd. Greg Henderson heeft me vanuit een quasi onmogelijke positie opnieuw naar de kop van het peloton geloodst, waar Sieberg en Roelandts zaten en zo de sprint alsnog konden voorbereiden en ik het kon afmaken. In de Tour de France van 2012 had ik de beste lead-out ooit mee: iedereen zat op zijn hoogste niveau en alle renners die deel uitmaakten van de lead-out, Henderson, Roelandts, Sieberg, Bak, Hansen en ikzelf, waren fantastisch op elkaar ingespeeld. 

3. Duitse nationale titel, 23/06/2013

"Enkele dagen voor het kampioenschap twijfelde ik nog om deel te nemen. Gezien het parcours niet ver lag van mijn toenmalige woonplaats, ben ik het gaan verkennen en kon ik het parcours met mijn ogen zien. Hierna besloot ik om toch deel te nemen, eerder als voorbereiding op de Tour de France, die een week later startte, dan met het doel om te winnen. De koers vond plaats in erbarmelijke weersomstandigheden: de regen maakte het echt een heel zware koers. In de finale bleven er nog zo’n vijftien à twintig renners over die kans maakten op de overwinning en medailles. Sibi plaatste een demarrage en was op 600 meter van de finish op weg naar de Duitse titel. Dat gat met hem ging ik natuurlijk niet dichten en nam een afwachtende houding aan. Toen hij uiteindelijk toch nog ingehaald werd, was ik in staat de sprint van het gereduceerde groepje te winnen. Omdat ik redelijk onverwacht won, was het een heel speciaal moment. Het was de eerste van drie keren dat ik in de nationale kampioenentrui mocht rijden, wat werkelijk iets heel bijzonders is. Als je aan iedere nationale kampioen vraagt welke plaats een nationale titel inneemt op zijn erelijst, dan staat die bij iedere renner wel ergens bovenaan."

4. Overwinning Champs-Elysées, 26/07/2015 

"Op een bepaald moment droom je ervan om renner te worden; wanneer je eenmaal profrenner bent, hoop je deel te nemen aan de Tour de France; als je deelneemt aan de Tour, wil je ook graag een rit winnen en als je als sprinter ooit een rit hebt gewonnen, hoop je om ooit op de Champs-Elysées te mogen zegevieren, hét WK van de sprinters. Ik heb die sprint in 2015 aangevat vanuit een positie waar je normaal niet kan winnen en toch is het me gelukt. Die zege toonde mijn perfecte vormpeil in die Tour aan, gezien het al mijn vierde overwinning was in die ronde. Ik was echter bijna niet tot in Parijs geraakt, want ik had de laatste week immens veel last van mijn knie. In andere omstandigheden zouden heel veel renners, en ikzelf misschien ook, uit de Tour stappen, maar met drie ritoverwinningen op zak, wou ik echt niet opgeven. Ik ben voorbij mijn pijngrens gegaan om toch maar die laatste sprint te kunnen rijden. Ik had dan ook een topconditie en die overwinning was niet enkel een bekroning op die mooie Tour, maar ook een fantastisch moment in mijn carrière - misschien wel mijn mooiste zege ooit."

5. Rit 5 in de Vierdaagse van Duinkerke, 12/05/2018 (Wormhout - Cassel)

"In Duinkerke won ik twee ritten, maar de vijfde rit is een hoogtepunt in mijn carrière, omdat ik die - uitzonderlijk - niet in een massasprint won. In de Ronde van Luxemburg kon ik ook al eens op die manier winnen, dus ik was blij om na enkele jaren nog eens zo’n rit te winnen. Het was een solo-overwinning van vrij ver: ik reed weg uit een klein groepje en reed een paar tientallen kilometers alleen voorop. Als sprinter is zo’n overwinning echt uniek en ik ben er dan ook heel trots op."